Ο οδηγός του οχήματος ήρεμα σταμάτησε, έσβησε τη μηχανή, κατέβηκε, κλείδωσε τις πόρτες και εισήλθε σε γνωστό κατάστημα της πόλης μας ν’ απολαύσει τον καφέ του με τη συντροφιά του. Εκεί λοιπόν, παραπονέθηκε γιατί έβαλαν την πινακίδα σ’ εκείνο το σημείο. Εξήγησε, λοιπόν, στην παρέα του πως τον εμπόδιζε ο στύλος (κολώνα) με την πινακίδα να προχωρήσει το αυτοκίνητο του κι έτσι έμεινε το μισό στη στροφή του δρόμου. Αυτή που μόλις διαβάσατε αποτελεί υπόθεση και όχι ιστορία -χωρίς να αποκλείεται- μιας κι αν δε υπήρχε (ο στύλος) θα έφτανε ως την είσοδο. Αλήθεια, σε πόσες παραβάσεις υπέπεσε ο οδηγός του συγκεκριμένου οχήματος; Δε θα τις μετρήσουμε ούτε θα αναφερθούμε στην αστυνόμευση μιας και γι’ αυτές έχουν γραφτεί πολλές αράδες. Θα σταθούμε στο ερώτημα που θα έκανε ο ίδιος σε άλλον οδηγό που θα βρισκόταν στη θέση του: Πόσοι άνθρωποι -ίσως και δικοί σου, τώρα ή κάποια άλλη φορά εδώ ή κάπου αλλού- εκτίθονται σε κίνδυνο ως προς τη σωματική τους ακεραιότητα ή την περιουσία τους εξαιτίας της δικής σου απερισκεψίας, ασυνειδησίας; Πόσοι δυσκολεύονται στην κίνησή του και αναστατώνεται η ψυχική τους υγεία εξαιτίας της δικής σου καλής διάθεσης και της επίδειξης δύναμης; 
Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας, λοιπόν, πως αυτό που δε θέλουμε να μας τύγχει να μην είμαστε οι υπαίτιοι του να συμβεί σ’ άλλον.Σάββας Αντωνιάδης
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου