Πανεπιστήμια…ώρα μηδέν!

Της Ναντίνας Χρηστίδου, Φιλολόγου

Το καμπανάκι του κινδύνου έχουν αρχίσει να χτυπάνε τα πανεπιστήμια της Ελλάδος καθώς η οικονομική τους κατάσταση χειροτερεύει μέρα με την ημέρα ύστερα και από τις περικοπές που έκανε το Κράτος στις δαπάνες τους, 

 οι οποίες σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα φτάνουν το70%. Τα χρέη τους πολλά και η επιβίωσή τους γίνεται καθημερινά όλο και πιο δύσκολη αφού κάποια από αυτά όπως το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης που δεν έχει να πληρώσει ούτε τη Δ.Ε.Η του όπως γράφτηκε σε κάποια sites, ενώ άλλα δεν έχουν χρήματα ούτε για έρευνες που είναι από τις σημαντικότερες εργασίες που γίνονται μέσα στα Πανεπιστήμια. Η κατάσταση είναι τραγική καθώς εκτός από συγχωνεύσεις τμημάτων που σημαίνει μείωση του προσωπικού, δηλαδή  περισσότεροι άνεργοι, εκ των οποίων κάποιοι θα είναι αναντικατάστατοι αφού μαζί μέσα στις θέσεις εργασίας που  θα χαθούν θα είναι και θέσεις επιστημόνων αλλά και βοηθητικού προσωπικού εξειδικευμένων εργασιών που δεν μπορούν να γίνουν από άλλους ,ακούγεται μέχρι και κλείσιμο κάποιων Πανεπιστημίων και όχι μόνο σχολών. Ως γνώστης των θεμάτων των Πανεπιστημίων εκ των έσω, έχω να πω ότι οι καθηγητές μας είναι διακεκριμένοι( ασχέτως με το τι ακούγεται για τα δικά μας πανεπιστήμια), εγώ προσωπικά δεν έχω εμπιστοσύνη στα ξένα πανεπιστήμια και τούτο γιατί γνωρίζω ότι στα περισσότερα υπάρχει πληρωμή διδάκτρων και όχι μόνο. Όπως επίσης και μετά στο ΔΙ.ΚΑ.ΤΣΑ. για το οποίο επίσης ακούγονται κατά καιρούς πολλά παραπτώματα. Εδώ τουλάχιστον ακούγονται λιγότερα από τις υπόλοιπες σχολές του εξωτερικού αλλά και τα εδώ ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και δε νομίζω ότι είμαι η μόνη που το λέω..Οι άνθρωποι αυτοί (οι καθηγητές των ελληνικών Πανεπιστημίων) υπερβάλλουν εαυτόν πολλές φορές, προκειμένου να μπορέσουν να δουλέψουν έχοντας ως μόνο εφόδιο τα πενιχρά μέσα που τους δίνει το Κράτος. Σε πολλές σχολές δεν υπάρχουν βιβλία τόσο για έρευνες όσο και για διδασκαλία. Πολλές σχολές δουλεύουν μόνο με φωτοτυπίες. Αλλά και ο εξοπλισμός τους σε μηχανήματα, εργαλεία και γραφική ύλη είναι πολύ μικρός, μηδαμινός και ως εκ τούτου ανεπαρκής για μία σχολή Πανεπιστημίου, πράγμα που δε συμβαίνει στα δημόσια ανώτατα εκπαιδευτικά ίδρυμα του εξωτερικού. "Ας δώσουν την αυτονομία σε μας , να μπορέσουμε να βρούμε μια λύση εμείς" φωνάζουν εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό. Κάτι πρέπει να γίνει άμεσα. Δε μπορεί να περικόπτουν συνέχεια χρήματα από φορείς που τα έχουν άμεσα ανάγκη και να πληρώνουν άλλους που θα μπορούσαν να έχουν κλείσει ....