Η ηγεσία του ΚΚΕ, πλήρωσε τόσο τον απομονωτισμό και την εχθρική στάση...
απέναντι στο λαϊκό κίνημα, όσο και την εκλογική μανία της. Εκλογές και ξανά εκλογές για να διορθώσει ο λαός την ψήφο του, να δείξει τη δύναμη του και άλλα τέτοια “επαναστατικά” δεν ήθελε η κυρία Παπαρήγα; Ας εξηγήσει τώρα στην βάση του ΚΚΕ, η οποία έχει γαλουχηθεί στη λογική ότι η οργανωτική-εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ είναι το παν, που είναι η διέξοδος... Η ταξική πάλη διαπερνά τα πάντα και μέσα στο ΚΚΕ θα αναπτυχθούν σύντομα τάσεις ξεπεράσματος της γραμμής του και από τα δεξιά και από τα αριστερά.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προσπάθησε να φέρει την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά “στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής”. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά υπήρξε πολλές φορές στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής. Στα πολλά μικρά και μεγάλα λαϊκά και νεολαιίστικα ξεσπάσματα, τα οποία βοήθησε να αναπτυχθούν και να αμφισβητήσουν την πολιτική του συστήματος. Όσο ασχολείται η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά με εκλογικούς κρετινισμούς, ΕΛΕ, κυβερνητικές εναλλαγές, πρόγραμμα “αντικαπιταλιστικής” διαχείρισης και άλλα τέτοια, ρίχνει νερό στο μύλο του ΣΥΡΙΖΑ και του κάθε ΣΥΡΙΖΑ. Εώς και κινδυνεύει να ενσωματωθεί.
Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ, έκανε μια γενναία εκλογική εκστρατεία σε όλη την Ελλάδα, κάνοντας ξεκάθαρο το μήνυμα της και την πολιτική της γραμμή. Δεν διαπραγματευόμαστε με τους δυνάστες του λαού. Το μέλλον μας θα το κρίνει η ταξική πάλη. Η μόνη διέξοδος για το λαό είναι η οργάνωση του στο πολιτικό εκείνο επίπεδο που θα είναι ικανός να νικήσει το σύστημα. Στους δρόμους. Εκεί όπου οι λαοί μπορούν να νικήσουν. Εισπράξαμε και εμείς την άρνηση του κόσμου να μας ενισχύσει. Όμως μας άκουσε. Δεν απαξίωσε αυτά που λέγαμε. Και θυμάται τι του είπαμε.
Τι συμπέρασμα οφείλει να βγάλει η Αριστερά από τις εκλογές; Ότι ο κόκκινος λόγος είναι η πηγή της “ήττας” μας; Ότι πρέπει να τον υποστείλουμε και να αδράξουμε την “ιστορική ευθύνη” της “Αριστερής κυβέρνησης”; 'Ότι ο λαός “δεν καταλαβαίνει” και είναι “μικροαστός”; Ότι έπρεπε να υποστείλουμε την κριτική στο ρεφορμισμό, γιατί έτσι διαιρέσαμε τον κόσμο; Ή μήπως πρέπει τελικά να πάψουμε να δηλώνουμε Αριστεροί, αφού η λέξη αυτή κουρελιάστηκε;
Όχι, τίποτα από όλα αυτά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δυναμώσουμε τον κόκκινο λόγο. Και αυτό πρέπει να κάνουν τα μέλη και τα στελέχη όλων των τάσεων της Αριστεράς, ανεξάρτητα αν διαφωνούμε ιδεολογικά με αυτούς. Να μην ντρέπονται για τη μάχη που έδωσαν, και να μην σιχτιρίσουν το λαό. Να έχουνε πίστη σε αυτόν.
Γιατί αν δεν υπήρχε ο κόκκινος λόγος, και όλη η Αριστερά ενσωματώνονταν στην “Αριστερή κυβέρνηση”, τότε θα ενσωματώνονταν στο σύστημα. Θα γίνονταν συνδιαχειριστής της κρίσης και συνυπεύθυνος στα δείνα δεινά του λαού. Θα πρόδιδε την σοσιαλιστική προοπτική στο όνομα του διλήμματος “Ευρώ η τανκς” που έβαλε ο αστικός κόσμος και υποτάχθηκε σε αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα γίνονταν ανάχωμα της ταξικής πάλης.
Τότε, δε θα είχαμε πρόσωπο να αντικρύσουμε το λαό. Τότε θα έπαιρνε το ρόλο του αντισυστημικού η Χρυσή Αυγή και οι διαδηλώσεις της κατσαρόλας. Τότε, η Αριστερά θα έπεφτε σε ανυποληψία στα λαϊκά στρώματα. Τότε το λαϊκό κίνημα, οι εργατικοί αγώνας, η λαϊκή οργάνωση θα γνώριζαν ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Τότε, κόσμος αγωνιστής και Αριστερός θα απογοητεύονταν.
Μακριά από εμάς όμως τα “ευτυχώς ηττηθήκαμε”. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα με το αν θα πρόδιδε στο τέλος αυτά που ευαγγελίζονταν, θα ήτανε αποτέλεσμα και επιτυχία των λαϊκών αγώνων. Όπως και το αυξημένο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλά τις καθόλα θετικές διεργασίες που συντελούνται στο λαό.
Ο κόκκινος, επαναστατικός λόγος υπονομεύτηκε από την πρώτη στιγμή μέσα στο κίνημα προς όφελος του εκλογικού κρετινισμού και αποδοκιμάστηκε στις εκλογές. Όμως είπε την αλήθεια στο λαό. Και πρέπει να είμαστε περήφανοι που τον αρθρώσαμε, τον υπερασπιστήκαμε. Και πρέπει να έχουμε πίστη σε αυτόν, ότι μπορεί να κερδίσει και να εκφράσει το λαό. Ο δρόμος δεν έκλεισε για την επαναστατική Αριστερά. Αντίθετα.
Τώρα, που η φασίζουσα δεξιά και το ευρωσκυλολόι ετοιμάζεται να χιμήξει στο λαό. Τώρα που οι σκληροί αγώνες του λαού έχουνε μείνει στη μέση και αδικαίωτοι. Τώρα που ένα μεγάλο κομμάτι του αναζητεί την Αριστερά και ένα καλύτερο μέλλον. Τώρα που η ταξικές συγκρούσεις θα ξεσπάσουν άγριες. Τώρα που το σύστημα θέλει να ενσωματώσει το λαϊκό κίνημα στα διλήμματα της νομιμοφροσύνης. Τώρα που τα ρόπαλα των δυνάμεων ασφαλείας, στα οποία τόση εμπιστοσύνη έδειξε ο κύριος Τσίπρας, θα πέσουν πάνω στα κεφάλια των αγωνιστών.
Τώρα, πρέπει ο κόκκινος λόγος σε κάθε γωνιά της Ελλάδας να δυναμώσει. Να συγκροτήσουμε, σε κάθε μέρος που φτάνει η φωνή μας, την Πρωτοβουλία για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Για να εκφραστεί αποφασιστικά ο κόκκινος λόγος, η γραμμή του αντικαπιταλιστικού, αντιιμπεριαλιστικού ξεσηκωμού. Να βοηθήσουμε στην υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Να βαδίσουμε μαζί με όλο τον κόσμο της Αριστεράς, μέσα από πλατιές, λαϊκές οργανώσεις, στις μάχες που έρχονται. Να δώσουμε έκφραση, στήριξη, και θάρρος στους χιλιάδες αγωνιστές που δεν έχουν πατήσει την μπανανόφλουδα της διαχείρισης και του ρεφορμισμού, σε όποιον χώρο και αν είναι. Και να είμαστε έτοιμοι να συμβαδίσουμε με τους χιλιάδες περισσότερους που θα αποστοιχίζονται από τις γραμμές της αριστεράς της συνδιαλλαγής και θα αναζητούν μια πραγματική, επαναστατική Αριστερά.
Στις εκλογές της 17ης Ιούνη δεν έκλεισε το αποφασιστικό βήμα της Ιστορίας προς τα μπρος. Στις εκλογές της 17ης Ιούνη έγινε ακόμα πιο επιτακτική η ύπαρξη μας, η συγκρότηση μας, το πολιτικό-οργανωτικό μας ανέβασμα. Γι' αυτό, και για να τιμήσουμε τις χιλιάδες που μας ψήφισαν και τις χιλιάδες που μας άκουσαν με σεβασμό και προσοχή, δε θα υποστείλουμε τον κόκκινο λόγο μας.
ΚΚ.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου