''Απ' όλα έχει ο μπαξές...''

Της Ναντίνας Χρηστίδου

           Φιλολόγου

..Δε μπορώ να πω ήταν μία γεμάτη εβδομάδα αυτή που πέρασε..όλα τα είχαμε...και στραβομουτσουνιάσματα και on air καυγάδες από πολιτικούς, και κρίσεις και επικρίσεις από τη Ευρώπη και βόμβα σε σπίτι πολιτικού και φωτιές και εκλογές και εκλογικά προεόρτια και μετεκλογικά αλλά και μια Εθνική που για ακόμη μια φορά μας έκανε υπερήφανους νικώντας τη Ρωσία με 1-0 . Κάτι που έκανε του Έλληνες να ξεχάσουν για λίγο τη χρεοκοπία της χώρας, τα δικά τους προβλήματα, την ανεργία και την πείνα που δυστυχώς χτύπησε και την Ελλάδα με ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να συντηρείται από τα συσσίτια εκκλησιών και δήμων , τις αυτοκτονίες νέων και μεγαλύτερων ανθρώπων γιατί δεν μπόρεσαν ν' αντέξουν όλο αυτό που συμβαίνει εντός και εκτός Ελλάδος. Γιατί κρίση υπάρχει και μεγάλη μάλιστα και έξω από τα σύνορά μας απλά δεν το έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει ή δεν το έχουν λάβει σοβαρά υπ' όψη τους οι Ευρωπαίοι (ή μήπως το έχουν πάρει και φροντίζουν για τις χώρες τους απομυζώντας από τους λαούς που έχουν χτυπήσει κόκκινο, λέγοντας ότι όλα αυτά είναι συμβάσεις και συμφωνίες που πρέπει να τηρηθούν χωρίς να αφήνουν ίχνος αξιοπρέπειας στους λαούς να ζήσουν;- λέω εγώ τώρα..)και πολλά άλλα που συμβαίνουν στη χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια. Ποικίλα λοιπόν τα γεγονότα - πότε ευχάριστα, και πότε δυσάρεστα. Είναι αυτό που λέμε το αλατοπίπερο της ζωής. Μια χαρά και μια λύπη. Είναι ο κύκλος της ζωής και κανείς δεν μπορεί να τον σταματήσει. Ποιος μπορεί να σταματήσει τον πολίτη που χαίρεται για την επιτυχία της χώρας του τη στιγμή που άλλοι έκλαιγαν για τις περιουσίες του που χάθηκαν ή ετοιμάζονταν να χαθούν από τις φλόγες της φωτιάς ή την οικογένεια που κλαίει για τον άνθρωπο που έχασε ή τα κοσμήματα και τα λεφτά που τους πήρε ο κακοποιός που μπήκε στο σπίτι τους το περασμένο βράδυ; Ή αυτούς που κλαίνε για το μέλλον της Ελλάδας που εξαφανίζεται καταστρέφοντας τις ζωές των παιδιών τους; Ή αυτούς που κοιτάνε να περάσουν καλά πηγαίνοντας έξω για φαγητό , ποτό έστω για ένα μπάνιο με τις οικογένειες και τους φίλους τους αψηφώντας όλα τα προβλήματα που τους αγχώνουν καθημερινά...Μήπως και οι υπόλοιπες χώρες δεν έχουν τα δικά τους θέματα? Δεν υπάρχει ανεργία ή άλλα προβλήματα σαν τα δικά μας?Αυτοκτονίες, ληστείες , δολοφονίες ανεργία , φωτιές σεισμοί; Απλά το παλεύουν και θ γελάσουν και θα κλάψουν, σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο βαθμό...απλά είναι θέμα νοοτροπίας πιστεύω. Εκείνοι λειτουργούν πιο ...στρατιωτικά , πιο πειθαρχημένα ενώ εδώ εμείς , αν δεν το "ρίξουμε" λίγο έξω ...δεν καταλαβαίνουμε τι θα πει ζωή...