« Πολιτικές σκοπιμότητες», « Ανάστατη η Μυγδονία » και άλλοι σχεδόν ποδοσφαιρικοί τίτλοι επιστρατεύτηκαν σε προηγούμενο φύλλο τοπικής εφημερίδας για να εκφράσουν την αντίθεση του δημάρχου Μυγδονίας γιατρού κου Γαβότση αλλά και άλλων πολιτών του εν λόγω δήμου στην ενοποίηση των δήμων Καλλιθέας και Μυγδονίας με αυτόν του Ωραιοκάστρου. Για τον πρώτο τίτλο αναρωτιέμαι , τόσο πολύ κρατάει ένας κεραυνός; Πάει πολύς καιρός που το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης έκανε την πρόταση της συγκεκριμένης συνένωσης και την κοινοποίησε στις δημαρχίες . Φυσικά οι εκλεγμένοι άρχοντες το γνώριζαν άρα θα έπρεπε και οι τοπικές κοινωνίες. Αν όχι, κακώς! Το τελικό κείμενο λοιπόν του χωροταξικού στον υπό ψήφιση νόμο δεν είναι κεραυνός αλλά η άρνηση του Υπουργείου για «αλλαγές με περιεχόμενο». Το όχι της Μυγδονίας ήταν ένα άτυπο δημοψήφισμα που αν ήταν σίγουροι οι υπεύθυνοι για την έκβασή του, θα έπρεπε να το έκαναν επίσημο. Τέλος οι πολιτικές σκοπιμότητες ,τα κουκιά και τα πιπέρια ήταν ,είναι και θα είναι η επίσημη ενασχόληση της εξουσίας που τρέμει να μην τη χάσει. Παρακολουθώντας τον τύπο τον τελευταίο μήνα, αλλά και ανάλογες εκπομπές στην τηλεόραση γινόμαστε μάρτυρες αυτής της « υπαρξιακής αγωνίας » των δημάρχων που μένουν…χωρίς δήμο! Αυτοί οι φορείς αλλά και νομείς της εξουσίας κάνουν τα πάντα, κυριολεκτικά τα πάντα, προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους : να μη χάσουν το βάζο με το μέλι !Εμείς όμως οι υπόλοιποι; Εμείς που ζούμε στον τόπο αυτό, που θεωρούμε αυτονόητο να ενωθούν αυτοί οι χώροι , μια ματιά στο χάρτη της περιοχής μιλάει από μόνη της, εμείς που θέλαμε και την Ευκαρπία στην παρέα ,εμείς πού είμαστε; Που εκφράστηκαν τα δικά μας θέλω;
Είναι κακό να θέλουμε να ανοίξει ο ορίζοντας μας; Είναι κακό να ονειρευόμαστε τον κοινό ορεινό όγκο σαν ένα πνεύμονα με περιβαλλοντική αξιοποίηση; Είναι κακό να θέλουμε να μαζευτεί το στρώμα που βρισκόταν για περίπου 20 μέρες στην άκρη του δρόμου προς ΤΙΤΑΝ; Γιατί πρέπει να ζούμε την καθημερινότητα της οδού Θεσσαλονίκης, της οδού Θερμαϊκού και τις παράπλευρες της Εγνατίας χωρίς να μπορούμε να απαιτήσουμε καθαριότητα και ξήλωμα των κουρελιών που κρέμονται εκεί από τον περασμένο Σεπτέμβρη; Είναι τελικά κακό να θέλουμε μιαν άλλη πορεία για την περιοχή μας, να έχουμε μια σφαιρική και αποτελεσματική αντιμετώπιση της καθημερινότητας μας, της παιδείας ,της υγείας, του περιβάλλοντος, της συγκοινωνίας, της καθαριότητας, της ποιότητας ζωής; Γιατί κάποιοι νομίζουν ότι αποκλείουμε το όραμα από τη ζωή μας;
Ειρήνη Κέπετζη
Δημοτική Σύμβουλος
ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ΟΡΑΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου