.jpg)
Έγινε «Η έκτη Καρυάτιδα» στον μονόλογο των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη, κινούμενη στη σκηνή υπό τη διδασκαλία του εικαστικού Κώστα Τσόκλη, ο οποίος με αυτή την παράσταση κατέθεσε την πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά για το θέατρο. Η Σοφία Φιλιππίδου επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με...αυτήν την ιδιαίτερη θεατρική ηρωίδα και συνομιλεί με τη «ΜτΚ» περί τέχνης και ζωής.
Από τις 16 Μαΐου «Η έκτη Καρυάτιδα» ανεβαίνει στο θέατρο «Αθήναιον» της Θεσσαλονίκης. Ο Κώστας Τσόκλης, στην πρώτη του σκηνοθεσία για θεατρική παράσταση, υπογράφει επίσης τη διδασκαλία, τη σκηνογραφία, την ενδυματολογία, τους φωτισμούς.
«Εισέπραξα την αγάπη του, την ωραία του σκέψη, την εικαστική του ματιά στα πράγματα, την εμπειρία του και κυρίως μια γνώση πάνω στα θέματα της τέχνης, η οποία είναι πολύ χρήσιμη και σε εμάς τους ηθοποιούς», λέει η Σοφία Φιλιππίδου για τη συνεργασία της με τον καταξιωμένο εικαστικό.
ΒΑΘΙΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟΕλένη Βουτυρά. Μια μοναχική ξεναγός με έντονο οικογενειακό παρελθόν. Ανακαλεί μνήμες υπό την απειλή της κατεδάφισης του σπιτιού της, που βρίσκεται στις ρίζες της Ακρόπολης. Πνιγμένη από τις αναμνήσεις και τους κινδύνους του παρόντος, αποφασίζει να περιμένει (μάταια) την έκτη Καρυάτιδα από το Βρετανικό Μουσείο, για να τη φέρει σε επαφή με τις αδελφές της που μεταφέρθηκαν στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.
Αυτή η ιδιόρρυθμη αποστολή της συνδέεται με τη ζωή που έζησε και με την επαγγελματική της ιδιότητα. Η πίστη της, ωστόσο, στο παρελθόν και τις ρίζες θα τη φέρει αντιμέτωπη με ένα δυσοίωνο παρόν και μέλλον, αλλά και με τη συλλογική μνήμη και ευθύνη.
«Είναι βαθιά τραγικό πρόσωπο και κινείται στα όρια του κωμικού. Με κίνδυνο να γίνει και γραφική», σημειώνει η κ. Φιλιππίδου, σκιαγραφώντας την ηρωίδα που υποδύεται. «Είναι μια κανονική γυναίκα του παρόντος, η οποία είναι ρομαντική, έχει μια νοσταλγία, είναι πολύ ευαίσθητη. Μένοντας μόνη και προδομένη, θέλει να κάνει μια ηρωική πράξη. Εγώ έτσι τη βλέπω, γι’ αυτό την αγάπησα κιόλας. Είναι μια απελπισμένη γυναίκα».
Ποιους συμβολισμούς φέρει; «Είναι ξεναγός. Αυτό μας συνδέει με την Ελλάδα και με τις αρχαιότητες κατά κάποιον τρόπο. Είναι ο συμβολισμός της ελληνικότητας σε σχέση με την αρχαιότητα. Γιατί, όταν λέμε Ελλάδα, το μυαλό των περισσότερων πάει κατευθείαν στην αρχαία Ελλάδα, αλλά με έναν τρόπο τουριστικό», παρατηρεί. «Το θέμα είναι να κοιτάξουμε τα αρχαία κείμενα και να πάμε στην ουσία. Αυτό είναι δύσκολο, θέλει λίγο κόπο. Ή λοιπόν αυτή την κληρονομιά, άμα δεν τη θέλουμε, να τη θάψουμε με τιμή και δόξα και να πάμε παραπέρα ή να καθίσουμε να δούμε αυτή την περιουσία».
ΕΤΟΙΜΟΠΟΛΕΜΗ ΓΙΑ ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑΚριτική για την παράσταση διατύπωνε, μεταξύ άλλων, ότι η Σοφία Φιλιππίδου είναι έτοιμη εδώ και καιρό για αρχαία τραγωδία. «Εγώ είμαι έτοιμη τα τελευταία 20 χρόνια», προλαβαίνει την ερώτησή μου και γελά. «Είναι ωραίο που γράφτηκε κιόλας. Είμαι ετοιμοπόλεμη, λοιπόν!». Της εύχομαι να προκύψει σύντομα μια πρόταση. «Τώρα κατάλαβα ότι πρέπει και εμείς να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να μας συμβαίνουν πράγματα. Ίσως δηλαδή να είναι και δικό μου λάθος που δεν έπαιξα. Αν και έχω κάνει πολλές προσπάθειες. Αλλά δεν μπαίνεις εύκολα, θέλει παραπάνω κόπο η τραγωδία. Επειδή είναι πολύ σπουδαίο, πολύ μεγάλο».
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ«Η έκτη Καρυάτιδα» είναι, κατά τους συγγραφείς της, «ένας βαθιά δραματικός όσο και σπαρταριστός αποχαιρετισμός στην Ελλάδα που έφυγε ανεπιστρεπτί». Η ίδια ποια Ελλάδα εκτιμά ότι έφυγε και σε ποια μεταβαίνουμε; «Η Ελλάδα που έφυγε μάλλον είναι μια Ελλάδα μέσα σε ένα πολιτικό κλίμα, το μεταπολιτευτικό, το οποίο τελείωσε. Απ’ ό,τι βλέπουμε, δηλαδή, κατά σύμπτωση και επειδή έχουμε και μετεκλογική περίοδο και επειδή τα αποτελέσματα είναι αυτά που είναι. Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα συνέβησαν πολλά. Ανεβήκαμε πολύ και πέσαμε πολύ. Ανεβήκαμε, διασκεδάσαμε, χαρήκαμε, ζήσαμε κάποια μεγαλεία. Αυτό το μοντέλο ζωής τελείωσε. Νομίζω ότι πρέπει να γυρίσουμε λίγο μέσα μας, να δούμε ποιοι είμαστε, πού είμαστε, να ξαναδούμε τη χώρα μας, τις ανάγκες της και την ανάπτυξή της υπό ένα άλλο πρίσμα. Ανάπτυξη ξανά μέσα από δημιουργία, μέσα από την εργασία, μέσα από νέες ιδέες, από συλλογικότητες, από αλληλεγγύη, από συνεργασίες, από αναθεώρηση της ζωής μας. Ίσως και μια επανασύνδεση με τη φύση, την οποία έχουμε αγνοήσει. Τη φύση μας, που είναι μέσα μας, και τη φύση γύρω μας».
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣΠοιες είναι οι δικές της άμυνες απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής; «Η δημιουργία, η συνείδηση ότι δεν είμαι μόνη μου στον κόσμο, οι μεγάλοι μας πεθαμένοι όλων των εποχών, ποιητές, λογοτέχνες, φιλόσοφοι, στους οποίους σκύβω με αγάπη πάντα, γιατί είναι μεγάλη βοήθεια σε δύσκολες στιγμές οι μεγάλοι μας ζωντανοί. Και κυρίως η ζωή, το μεγαλύτερο θαύμα που είναι μπροστά στα μάτια μας. Από εκεί παίρνω τη μεγαλύτερη δύναμη, από αυτό το απίστευτο πράγμα, το θεϊκό, που ζούμε κάθε μέρα. Και η ζωή είναι στα πολύ μικρά πράγματα».
Η ΠΡΟΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΑναφερόμαστε στους δεσμούς της με τη γενέτειρά της Θεσσαλονίκη, από όπου, άλλωστε, ξεκίνησε τη θεατρική της διαδρομή. «Είναι η πατρίδα μου, εκεί είναι η οικογένειά μου και βεβαίως οι μεγάλοι μου δεσμοί με το θέατρο. Το μεγάλο σχολείο μέσα από το Θεατρικό Εργαστήρι της Τέχνης και μετά με την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης. Και επειδή είναι 15 χρόνια αυτά, δεν τα ξεχνάω ποτέ. Εκεί γνώρισα το θέατρο μέσα από τη δουλειά. Το πέρασμά μου από αυτές τις ομάδες είναι μέσα στην καρδιά μου, είναι παρηγοριά μου, πηγή δύναμης και ενέργειας όλα τα χρόνια που είμαι στην Αθήνα. Είναι η μεγάλη περιουσία για μένα, η μεγάλη προίκα», εξομολογείται.
* Πληροφορίες
Θέατρο «Αθήναιον». Από 16 έως 27 Μαΐου (Τετάρτη έως Κυριακή). Ώρα έναρξης: 9.30 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων: 15 και 10 ευρώ (φοιτητικό)
Της Δέσποινας Ντάρτζαλη
despinadart@gmail.com
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου