Ενδιαφέρον άρθρο γνώμης
της Γιώτας
Χατζημιχαηλίδου, Οικονομολόγου
Λογιζόμενη την εκλογική αναμέτρηση που έλαβε διαστάσεις θρίλερ με
την ανάδειξη ακραίων πολιτικών παρατάξεων,
αλλά και το γεγονός ότι ο πολιτικός λόγος βρίθει από κρεσέντο πολιτικού λαϊκισμού
κάποιων άλλων παρατάξεων, έρχεται στο μυαλό μου η ρήση του Αριστοτέλη ότι «Η
δυστυχία δημιουργεί στάσεις και επαναστάσεις». Ο λαός έστειλε σαφές μήνυμα σε
αυτές τις εκλογές για το πόσο οργισμένος είναι, ενώ αν ήταν δυνατόν μέσα στο
φάκελο με το ψηφοδέλτιο ο κάθε ψηφοφόρος θα είχε βάλει και επιστολές υποβολής
παραπόνων, για τη ραγδαία επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου, την έλλειψη
ευκαιριών απασχόλησης ακόμη και για το κόστος των καυσίμων που έπρεπε να
επωμιστεί για να πάει στα εκλογικά κέντρα, γεγονός που κάποτε θα αποτελούσε
αστείο! Από την άλλη άνθρωποι με πολιτική υπόσταση που για χρόνια είχαν..
οικειοποιηθεί θέσεις που σε κανονικές συνθήκες έπρεπε απλά να υπηρετούν ως
«κρατικοί υπάλληλοι», αντί να αναλογιστούν το μέγεθος της απόγνωσης του λαού, τώρα
διαμηνύουν πως έχουν καταστραφεί προσωπικά και φοβούνται και την ίδια τους τη σκιά, όπως άλλοτε και ο
Βουκεφάλας… Αλλά μιας και άρχισα με φιλοσοφικές αναζητήσεις θα πρέπει να
αναφέρω ότι ο ίδιος ο Αριστοτέλης είπε πως «Τα σκυλιά δεν δαγκώνουν όσους
πέφτουν κάτω. Ο θυμός σταματά και δεν ξεσπά σε άνθρωπο που θα δείξει ταπείνωση
μπροστά στο θυμωμένο». Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο πολύ έχουν ταπεινωθεί αυτοί που πλήγωσαν
τους Έλληνες όλα αυτά τα χρόνια, ώστε
και αυτοί με τη σειρά τους να καταφέρουν να επιδείξουν και άλλη επιείκεια (όση
έχει απομείνει δηλαδή…) και να κατευνάσουν το θυμό τους. Η αποφυγή προβολής των υπαίτιων στα
τηλεοπτικά πάνελ αλλά και ο εγκλεισμός στα σπίτια τους δυστυχώς δεν με πείθει
ότι έχουν μετανοήσει ειλικρινά για τις πράξεις τους. Το άγχος έχει κατακλύσει
κάθε Έλληνα και η γκρίνια έχει γίνει πλέον κοινός τρόπος έκφρασης της αγωνίας.
Στο σούπερ μάρκετ, στη λαϊκή αγορά, στις δημόσιες υπηρεσίες, στα καφενεία, στα
σπίτια, παντού γκρίνια…αλλά και απελπισία! Είναι τραγικό να εργάζεσαι όλη σου
τη ζωή για να απολαύσεις λίγα αγαθά με την πενιχρή σου σύνταξη και πλέον να μην
μπορείς να αγοράσεις ούτε τα φάρμακά σου! Χθες έγινα μάρτυρας σε μια περίπτωση
ασθενούς ο οποίος παρακαλούσε το φαρμακοποιό να του χορηγήσει ένα χάπι για την
πάθησή του καθώς αδυνατούσε να ανταποκριθεί στο κόστος απόκτησής του! Και σε
αυτή την περίπτωση γιατροί και φαρμακοποιοί θα επιδείξουν την ανθρωπιά τους για
μια ακόμη φορά απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά ως πότε θα συνεχιστεί
αυτό; Δεν υπαινίσσομαι σαφώς ότι η «λαιμητόμος»
αποτελεί λύση για τους υπαίτιους της κατάστασης, αλλά πιστεύω πως έστω και την
ύστατη στιγμή πρέπει να σκύψουν όλοι το κεφάλι, υπαίτιοι και μη, πρωτίστως στις
ευπαθείς ομάδες και έπειτα στον υπόλοιπο πληθυσμό.
Όσοι ευθύνεστε για την τρέχουσα
κατάσταση μετανοείτε… Ίσως τότε κοπάσει ένα μέρος της οργής του λαού…
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου