Καλέ
όχι, ποιος είπε κάτι τέτοιο;
Απλώς
ορισμένοι από εμάς λένε ότι μπορεί κάλλιστα η ψήφος προς τον ΣΥΡΙΖΑ να
εργαλειοποιηθεί από τους γνωστούς σκοτεινούς και δυνάμει ανορθολογικούς κύκλους
των δημοσιονομικών ιεράκων της Bundesbank
(αυτοί είναι οι πραγματικοί μεν, αφανείς δε, κυβερνήτες του σκάφους-σκυλοπνίχτη
"Η Ενωμένη Ευρώπη") προκειμένου να μας ωθήσουν στην έξοδο. Γιατί έτσι
"δε θα φταίνε αυτοί, αφού μας έδωσαν μια ευκαιρία και εμείς πήγαμε και
διαπράξαμε εκλογική αυτοκτονία".
Το
έναυσμα δε θα είναι, πιστεύω, μια (συμμαχική) κυβέρνηση Τσίπρα. Το τέλειο
πρόσχημα θα είναι η παρατεταμένη ακυβερνησία που παραλύει την οικονομική δραστηριότητα.
Κάθε
φορά που μιλάει ο Στρατούλης ή ο Γλέζος ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει μισή μονάδα. Κάθε φορά
που μιλάει ο Δραγασάκης ανακτά ένα τέταρτο της μονάδας. Αλλά κάθε φορά που
μιλάει ο Σόιμπλε ή η Μέρκελ, κερδίζει μία μονάδα.
Η
γερμανική κυβέρνηση ακολουθεί πιστά τη λενινιστική τακτική "Ένα βήμα
μπρος, δύο βήματα πίσω" από την ανάστροφη.
Υπάρχει
και το μπαλαντέρ MadameLagarde:
όταν αυτή μιλάει, προσθέτει δύο μονάδες στο ΣΥΡΙΖΑ.
Αρχίζει
πλέον να γίνεται σαφές πως οι άνθρωποι κάνουν στοχευμένο επικοινωνιακό μπαράζ:
κάνουν
ό,τι μπορούν για να υπάρξει πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ και παρατεταμένη ακυβερνησία,
εξωθώντας την Ελλάδα εκτός ευρώ προκειμένου να "συνετισθούν" οι
υπόλοιποι Νότιοι και PIIGS
και να δεχτούν αδιαμαρτύρητα την μπότα της πρωσικής δημοσιονομικής πειθαρχίας
ως τάχα "δημοσιονομική ένωση".
LioTse
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου