Συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης της Κατερίνας Μάρκου για την απουσία εθνικής πολιτικής και εθνικού σχεδίου διαχείρισης στον τομέα της αλιείας

Συζητήθηκε σήμερα στην Ολομέλεια η επίκαιρη ερώτηση της Κατερίνας Μάρκου, βουλευτή ΔΗΜ.ΑΡ. Β’ Θεσσαλονίκης, σχετικά με την απουσία εθνικής πολιτικής και εθνικού σχεδίου διαχείρισης στον τομέα της αλιείας προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Α. Τσαυτάρη.

Η κ. Μάρκου αναφέρθηκε στις διάφορες διοικητικής φύσεως αβελτηρίες και καθυστερήσεις, όπως η απουσία συνεχούς και αδιάλειπτης εποπτείας των αλιευτικών σκαφών από την Πολιτεία, η έκδοση αδειών αλιείας στα διεθνή ύδατα από...

 τις Περιφέρειες χωρίς ομοιόμορφα κριτήρια και η διαχρονική αδράνεια της πολιτικής ηγεσίας στο θέμα της αξιοποίησης παρεκκλίσεων από Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που αφορούν την αλίευση, όπως η προβλεπόμενη από τον Κανονισμό 1967 του 2006 από την εφαρμογή της ελάχιστης απόστασης για το εργαλείο μηχανότρατα του ενός ναυτικού μιλίου, αντί του 1,5, «φυσικά μόνο εφόσον τεκμηριωμένα αποδεικνύονταν, με διαχρονικά στοιχεία και πιστοποιημένες για τις προδιαγραφές και εγκεκριμένες από την Ευρωπαϊκή Ένωση μελέτες ότι δεν κινδυνεύουν προς εξαφάνιση είδη και ποσότητες αλιευμάτων».

Όσον αφορά τις άδειες αλιείας σε διεθνή ύδατα, η κ. Μάρκου μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στο Βόρειο Αιγαίο, όπου ενώ η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δεν χορηγεί άδειες για τα διεθνή ύδατα, όταν είναι σε ισχύ οι χρονικοί περιορισμοί για την ανάπαυση των αλιευτικών πεδίων, οι άλλες Περιφέρειες δίνουν τέτοιες άδειες, με αποτέλεσμα να ψαρεύουν στο Βόρειο Αιγαίο ψαράδες από άλλες περιοχές.

Όσον αφορά τη δυνατότητα παρεκκλίσεων, αναφέρθηκε στις ιδιαιτερότητες των ελληνικών θαλασσών, όπως το θαλάσσιο ανάγλυφο, η δανδελώδης ακτογραμμή, τα περιορισμένα χωρικά ύδατα λόγω της διαμάχης με την Τουρκία και η ύπαρξη πάνω από τεσσάρων χιλιάδων νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, που θα επέτρεπαν ίσως τέτοιες παρεκκλίσεις, με βάση τις προβλέψεις του άρθρου 13 του Κανονισμού 1967/2006, οι οποίες, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης που θα διασφαλίζει την προστασία και διατήρηση του ιχθυοαποθέματος και την βιωσιμότητα του θαλασσίου περιβάλλοντος της χώρας, είναι ζωτικής σημασίας για την ελληνική αλιεία, ιδίως τη μέση, τομέα με σημαντικές δυνατότητες και προοπτικές για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα.

«Η πορεία του θέματος από την ψήφιση του Κανονισμού 1967 μέχρι και σήμερα δείχνει από την πλευρά της ελληνικής διοίκησης τρομερή προχειρότητα, έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για τη βιώσιμη αλιεία και – ας μου συγχωρεθεί η έκφραση – έλλειψη σοβαρότητας. Όμηροι της προχειρότητας αυτής είναι οι αλιείς και οι οικογένειές τους, αλλά και το θαλάσσιο περιβάλλον» σημείωσε στην τοποθέτησή της.  

Αναφέρθηκε επίσης στο εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό απορρόφησης του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιεία, ένα χρόνο πριν ολοκληρωθεί η Προγραμματική Περίοδος, της τάξεως του 37,85 %, με μόλις 12,06% απορρόφηση του άξονα για την αειφόρο ανάπτυξη των αλιευτικών περιοχών, καθυστέρηση που επιδεινώνεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός δεν έχει δοθεί από τον Υπουργό αρμοδιότητα υπογραφής στον Ειδικό Γραμματέα Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών, παρόλο που είναι εκ του νόμου Πρόεδρος της Επιτροπής Παρακολούθησης του Προγράμματος.

Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Τσαυτάρης, απαντώντας στην ερώτηση, παραδέχτηκε ότι το 2011 δεν κατατέθηκαν καθόλου αλιευτικά δεδομένα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και ότι υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις στη σχεδίαση εθνικής αλιευτικής πολιτικής, αποδίδοντας βέβαια τα προβλήματα αυτά στις διαρκείς μετακινήσεις της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας μεταξύ διαφόρων Υπουργείων.

            Απέφυγε να δώσει απάντηση στις αιτιάσεις της κ. Μάρκου σχετικά με τη χαμηλή απορρόφηση του Ε.Π. Αλιεία ενώ δεσμεύτηκε ότι σύντομα θα δοθεί η χρηματοδότηση που απαιτείται για τη συλλογή των απαραίτητων στοιχείων και δεδομένων, στην οποία υποχρεούται η Ελλάδα βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

            Τέλος, όσον αφορά τις παρεκκλίσεις από τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, ο κ. Υπουργός δήλωσε ότι καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια από το Υπουργείο για να υποστηρίξει τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι είναι έτοιμο να παρουσιάσει τα απαραίτητα επιστημονικά δεδομένα και να ζητήσει την εφαρμογή παρεκκλίσεων για ορισμένες περιοχές και ορισμένα είδη.