Το τελευταίο χειρόγραφο.

Έφυγε χθες σε ηλικία 78 χρονών ο Λάζαρος Καραγιαννίδης, συνταξιούχος καθηγητής,νικημένος από τον καρκίνο.Πατέρας του Δημήτρη Καραγιαννίδη γυμναστή στο 2ο Γυμνάσιο Ωραιοκάστρου.Πολλά χρόνια κάτοικος Ωραιοκάστρου, μαζί με την σύζυγο του κα Παναγιώτα και τον γιο του Δημήτρη.Ευγενής μορφή.Ανήσυχο πνεύμα.Παιδαγωγός στο επάγγελμα.Αγαπητός σε όλους όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.Αν και συνταξιούχος...




 η δραστηριότητά του μεγάλη.Διατηρούσε αλληλογραφία με πολλούς μαθητές του απ' όλη την Ελλάδα.Τα γράμματά του συνοδευόντουσαν πολλές φορές από ένα φύλλο ''αγγελικής''. Μοναδικός ο τρόπος και το ύφος του γραψίματος του.Πολλά τα χειρόγραφα του.Σκέψεις, εμπειρίες, τις μοιραζόταν με γνωστούς και μαθητές.Κάθε φορά που συναντιόμασταν με έδινε και από ένα χειρόγραφο.''Κύριε καθηγητά'' τον προσφωνούσα κάθε φορά,αν και δεν είχα την χαρά να τον έχω καθηγητή.Επίσης του άρεσαν τα ταξίδια.Και μετά από κάθε επιστροφή έγραφε τις εντυπώσεις του.Πολλές και οι συζητήσεις που είχαμε, χαιρόσουν πραγματικά να τον ακούς.Στο άκουσμα της αρρώστιας όλοι παγώσαμε.''Είναι δύσκολος ο αντίπαλος'' μου ψέλλισε μετά την πρώτη χημειοθεραπεία, ''αλλά θα τον παλέψω''.Η οικογένειά του υποδειγματικά δίπλα του σε όλη την διάρκεια του βίου του.Την περασμένη εβδομάδα μου έδωσε το τελευταίο χειρόγραφό του.Μου λέει δώσε το στα παιδιά σου είναι για την καινούρια ζωή που αρχίζουν τώρα...

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει ''κύριε καθηγητά''
Ένας ''μαθητής σου''
Θεοδωρίδης Κωνσταντίνος

Η εξώδιος λειτουργία είναι σήμερα το πρωί στις 10:30 στον Ι.Ν.Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Οι παρακάτω στίχοι γράφτηκαν μετά από ένα ταξίδι του καθηγητή στην Κρήτη όπου μέσα σε ένα καφενείο έγινε μάρτυρας μιας παρεξήγησης δυο Κρητών.Η αίσια κατάληξη της υπόθεσης τον ώθησε να γράψει αυτά τα λόγια και να τους τα αφιερώσει.